Stopa operacyjna dla wtórnej walcówki miedzianej w grudniu 2025 r. wyniosła 20,42%, czyli była wyższa od oczekiwanej na poziomie 19,61%, ale spadła o 3,42 pkt. proc. m/m i 15,92 pkt. proc. r/r. Rynek wtórny prętów miedzianych pod koniec roku stanął przed potrójnym dylematem: „wysokie ceny, wysokie bariery polityczne i niski popyt ze strony odbiorców końcowych”, utrzymując się na historycznie niskim poziomie. Chociaż najczęściej notowany kontrakt na miedź SHFE wzrósł kiedyś powyżej 100 000 juanów/mt, teoretycznie tworząc znaczny potencjał substytucyjny z różnicy cen pomiędzy metalem pierwotnym a złomem, rynek w rzeczywistości wykazywał impas w postaci „głębokiej rozbieżności między ceną a wolumenem”. Nawet gdy różnica cen między miedzianym prętem katodowym a wtórnym prętem miedzianym wzrosła do 2342 juanów/t, a model zysku brutto wskazywał tygodniowy zysk do 1705 juanów/t, rzeczywista chęć przedsiębiorstw do produkcji i sprzedaży pozostawała słaba. Ten strukturalny impas wpłynął na cały łańcuch dostaw, od sprzętu do przetwarzania surowców, takiego jak maszyna do ciągłego odlewania, po maszyny do kształtowania i wykańczania, takie jak walcarka prętów i stół do ciągnienia poziomego, podkreślając wyzwania stojące przed szerszym sektorem maszyn z miedzi i aluminium. Konflikt na rynku podstawowym przekształcił się z tradycyjnej konkurencji cenowej w strukturalny impas zdominowany przez niepewność polityczną i trudności z finansowaniem.
Poziom polityki stał się najważniejszą zmienną tłumiącą żywotność rynku. Pod groźbą kontroli podatkowych polityka „odwrotnego fakturowania” odeszła od pierwotnego zamierzenia, jakim było praktyczne rozwiązanie problemu „pierwszej faktury”. Przedsiębiorstwa, w obawie przed dochodzeniami w sprawie autentyczności transakcji z osobami fizycznymi, wahają się przy zakupach i są zmuszone sięgać po drogie surowce, zawierające podatki, co bezpośrednio zwiększa koszty produkcji. Jednocześnie „Zawiadomienie nr 770” w sprawie oczyszczenia lokalnych „rajów podatkowych” wywołało znaczną niepewność co do ciągłości polityki motywacyjnej. Wiele przedsiębiorstw w głównych obszarach produkcyjnych, takich jak Jiangxi i Anhui, zdecydowało się zawiesić produkcję i przyjąć podejście wyczekujące w oczekiwaniu na jaśniejsze lokalne zasady wdrażania. Ten efekt polityki „okresu próżni” w połączeniu z czynnikami sezonowymi, takimi jak ogólny niedobór kwot faktur dla przedsiębiorstw i ciasne łańcuchy kapitałowe na koniec roku, doprowadził do bezpośrednich wstrzymań produkcji w obszarach takich jak Hubei ze względu na brak możliwości wystawiania faktur, co jeszcze bardziej osłabia płynność rynku. W rezultacie pojawiły się zakłócenia po stronie podaży: z jednej strony niesprzedane surowce pochodzące z zawieszonej produkcji w Jiangxi i Hubei spowodowały lokalną nadpodaż; z drugiej strony ceny surowców objętych przepisami, zawierające podatki, utrzymały się na stałym poziomie ze względu na niedobory strukturalne.
Po stronie popytu wysokie ceny bezwzględne miedzi niemal „wyeliminowały” chęć zakupu na rynku odbiorców końcowych. Przedsiębiorstwa działające na niższym szczeblu łańcucha dostaw, takie jak producenci przewodów i kabli, ograniczone spowolnieniem sektora nieruchomości i własną presją finansową, powszechnie przyjęły strategię „opóźnionych zamówień”, składając zamówienia na podstawie ceny jedynie wtedy, gdy zbliżają się terminy dostaw. Doprowadziło to do fragmentarycznych i pośpiesznych zamówień na pręt z miedzi wtórnej, co nie zapewniło trwałego odbicia stawek operacyjnych. Co ważniejsze, rynek stoi w obliczu poważnych problemów związanych z „inwersją cen” i „ukrytymi zapasami”. Aby ułatwić transakcje, przedsiębiorstwa zajmujące się wtórną walcówką miedzianą często muszą oferować dodatkowe rabaty wykraczające poza zwykłe rabaty w przypadku kontraktów terminowych wynoszące 1000–1100 juanów/mt. Mimo to transakcje pozostają powolne. Znaczna ilość już wyprodukowanego wtórnego pręta miedzianego, którego nie można płynnie sprzedać, została zamieniona na zabezpieczenie finansowe przechowywane w magazynach, tworząc znaczny „ukryty” zapas społeczny, który stwarza potencjalną presję na przyszłe ceny.
Patrząc w przyszłość, oczekuje się, że impas na koniec roku utrzyma się do początku 2026 r. Kluczem do ożywienia rynku nie są same ceny miedzi, ale to, czy polityka fiskalna i podatkowa, która od miesięcy nęka branżę, zostanie wyraźnie wdrożona. Jeśli lokalne subsydia i zachęty zostaną wyraźnie anulowane, pod podwójną presją wysokich cen miedzi i wysokich kosztów podatkowych, oczekuje się, że więcej małych i średnich przedsiębiorstw zajmujących się wtórną walcówką miedzianą zdecyduje się na długoterminowe przestoje lub całkowitą transformację, jeszcze bardziej koncentrując potencjał przemysłu w kierunku wiodących przedsiębiorstw spełniających wymagania. Ta konsolidacja może zwiększyć popyt na bardziej wydajne i zautomatyzowane maszyny do miedzi i aluminium, w tym zaawansowane maszyny do ciągłego odlewania, walcarki prętów i stoły do ciągnienia poziomego. W perspektywie krótkoterminowej, w miarę zbliżania się Chińskiego Nowego Roku i coraz częstszych przestojów użytkowników końcowych w okresie świątecznym, wolumen zamówień w trybie just-in-time na wtórny pręt miedziany będzie w dalszym ciągu się zmniejszać, a przewiduje się, że wskaźnik operacyjny będzie oscylował w historycznie niskim przedziale 20%. Grudniowa trudna sytuacja rynkowa oznacza koniec ery intensywnego rozwoju w branży wtórnej prętów miedzianych. Przyszła strategia przetrwania przedsiębiorstw całkowicie przestanie polegać na dywidendach politycznych i spekulacjach cenowych na rzecz konkurowania w zakresie kontroli kosztów, możliwości przestrzegania przepisów podatkowych i odporności łańcucha dostaw.
