İkincil bakır çubuk işletme oranı Aralık 2025'te %19,61 olan beklenenin üzerinde %20,42 olarak gerçekleşti, ancak bir önceki aya göre 3,42 puan ve yıllık bazda ise 15,92 puan düşüş gösterdi. İkincil bakır çubuk piyasası, yıl sonunda "yüksek fiyatlar, yüksek politika engelleri ve düşük nihai kullanım talebi" şeklinde üçlü bir ikilemin içine düştü ve tarihsel olarak düşük bir aralıkta faaliyet gösterdi. Her ne kadar en çok işlem gören SHFE bakır kontratı bir zamanlar 100.000 yuan/mt'un üzerine çıkmış ve teorik olarak birincil metal ile hurda arasındaki fiyat farkından dolayı önemli bir ikame potansiyeli yaratmış olsa da, piyasa aslında "fiyat ve hacim arasında derin bir farklılık" nedeniyle bir çıkmaz gösterdi. Bakır katot çubuk ile ikincil bakır çubuk arasındaki fiyat farkı 2.342 yuan/mt'a genişlediğinde ve brüt kar modeli haftalık kârın 1.705 yuan/mt'a kadar çıktığını gösterdiğinde bile işletmelerin fiili üretim ve satış istekliliği zayıf kaldı. Bu yapısal çıkmaz, Sürekli Döküm Makinesi gibi hammadde işleme ekipmanlarından Çubuk Kırma Değirmeni ve Yatay Çekme Tezgahı gibi şekillendirme ve bitirme makinelerine kadar tüm tedarik zincirini etkileyerek, daha geniş Bakır ve Alüminyum Makineleri sektörünün karşılaştığı zorlukları ortaya çıkardı. Temel pazar çatışması, geleneksel fiyat rekabetinden, politika belirsizliği ve finansman zorluklarının hakim olduğu yapısal bir çıkmaza dönüştü.
Politika düzeyi piyasa canlılığını baskılayan en kritik değişken haline geldi. Vergi denetimlerinin getirdiği riskler nedeniyle "ters faturalama" politikası, uygulamada "ilk fatura" sorununu çözme yönündeki asıl amacından sapmıştır. Bireylerle yapılan işlemlerin gerçekliğinin araştırılmasından korkan şirketler, satın alma konusunda tereddütlü hale geldi ve vergi dahil yüksek fiyatlı hammaddelere yönelmek zorunda kaldı, bu da doğrudan üretim maliyetlerini artırdı. Aynı zamanda yerel "vergi cennetlerinin" temizlenmesine ilişkin "770 Sayılı Tebliğ" de teşvik politikalarının devamlılığı konusunda ciddi belirsizlik yarattı. Jiangxi ve Anhui gibi büyük üretim bölgelerindeki birçok işletme, daha net yerel uygulama kurallarını bekleyerek üretimi askıya almayı ve bekle-gör yaklaşımını benimsemeyi seçti. Politikaların bu "boşluk dönemi" etkisi, işletme fatura kotalarındaki genel eksiklik ve yıl sonundaki sıkı sermaye zincirleri gibi mevsimsel faktörlerle birleştiğinde, Hubei gibi bölgelerde fatura düzenlenememesi nedeniyle doğrudan üretim durmalarına yol açarak piyasa likiditesini daha da kuruttu. Sonuç olarak, arz yönlü çarpıklıklar ortaya çıktı: Bir yandan Jiangxi ve Hubei'de üretimi askıya alınan satılmayan hammaddeler yerel arz fazlası yarattı; Öte yandan, vergi dahil uyumlu hammaddeler yapısal eksiklikler nedeniyle yüksek fiyatlarını korudu.
Talep tarafında, yüksek mutlak bakır fiyatları, son kullanım pazarındaki satın alma isteğini neredeyse "ortadan kaldırdı". Durgun emlak sektörü ve kendi mali baskıları nedeniyle kısıtlanan tel ve kablo imalatçıları gibi alt işletmeler, yaygın olarak "gecikmeli tedarik" stratejisini benimsemiş ve siparişleri yalnızca teslimat tarihleri yaklaştığında fiyatlandırmaya dayalı olarak vermiştir. Bu durum, ikincil bakır çubuk için parçalı ve aceleci siparişlere yol açarak, işletme oranlarında sürdürülebilir bir toparlanmayı destekleyemedi. Daha da önemlisi, piyasa "fiyatın tersine dönmesi" ve "gizli envanter" gibi ciddi sorunlarla karşı karşıyadır. İşlemleri kolaylaştırmak için, ikincil bakır çubuk işletmelerinin genellikle 1.000-1.100 yuan/mt'luk olağan vadeli işlem indirimlerinin ötesinde ek indirimler sunması gerekiyor. Buna rağmen işlemler yavaş kalıyor. Halihazırda üretilmiş ve sorunsuz bir şekilde satılamayan önemli miktarda ikincil bakır çubuk, depolarda saklanan finansman teminatına dönüştürülerek, gelecekteki fiyatlar üzerinde potansiyel baskı oluşturan önemli bir "gizli" sosyal envanter oluşturuldu.
İleriye bakıldığında, yıl sonu çıkmazının 2026 başlarında da devam etmesi bekleniyor. Piyasanın toparlanmasının anahtarı bakır fiyatlarında değil, aylardır sektörü rahatsız eden maliye ve vergi politikalarının net bir şekilde uygulanıp uygulanmayacağında yatıyor. Yerel sübvansiyonlar ve teşvikler açıkça iptal edilirse, yüksek bakır fiyatları ve yüksek vergi maliyetlerinin çifte baskısı altında, daha fazla küçük ve orta ölçekli ikincil bakır çubuk işletmesinin uzun vadeli kapatmayı veya tamamen dönüşümü tercih etmesi ve böylece sanayi kapasitesinin uyumlu lider işletmelere daha fazla yoğunlaşması bekleniyor. Bu birleşme, gelişmiş Sürekli Döküm Makineleri, Çubuk Kırma Değirmenleri ve Yatay Çekme Tezgahları da dahil olmak üzere daha verimli ve otomatikleştirilmiş Bakır ve Alüminyum Makinelerine olan talebi artırabilir. Kısa vadede, Çin Yeni Yılı yaklaştıkça ve son kullanıcılar tatil nedeniyle kapatmalarını genişlettikçe, ikincil bakır çubuk için tam zamanında tedarik hacmi daralmaya devam edecek ve işletme oranının tarihsel olarak düşük olan %20 aralığında seyretmesi öngörülüyor. Aralık ayındaki piyasa durumu, ikincil bakır çubuk endüstrisindeki kapsamlı gelişme döneminin sonuna işaret ediyor. İşletmelerin gelecekteki hayatta kalma stratejisi, tamamen politika temettülerine ve fiyat spekülasyonlarına dayanmaktan, maliyet kontrolü, vergi uyum yetenekleri ve tedarik zinciri esnekliği konusunda rekabet etmeye doğru değişecek.
