Το επιτόκιο λειτουργίας για τη δευτερεύουσα ράβδο χαλκού ήταν 20,42% τον Δεκέμβριο του 2025, υψηλότερο από το αναμενόμενο 19,61%, αλλά μειώθηκε κατά 3,42 ποσοστιαίες μονάδες MoM και 15,92 ποσοστιαίες μονάδες σε ετήσια βάση. Η δευτερογενής αγορά ράβδων χαλκού έπεσε σε ένα τριπλό δίλημμα «υψηλές τιμές, υψηλοί φραγμοί πολιτικής και χαμηλή ζήτηση τελικής χρήσης» στο τέλος του έτους, λειτουργώντας σε ιστορικά χαμηλό εύρος τιμών. Αν και το συμβόλαιο χαλκού SHFE με τις περισσότερες συναλλαγές κάποτε ξεπέρασε τα 100.000 γιουάν/τόνο, δημιουργώντας θεωρητικά σημαντικές δυνατότητες υποκατάστασης από τη διαφορά τιμής μεταξύ πρωτογενούς μετάλλου και σκραπ, η αγορά έδειξε στην πραγματικότητα ένα αδιέξοδο «βαθιάς απόκλισης μεταξύ τιμής και όγκου». Ακόμη και όταν η διαφορά τιμής μεταξύ ράβδου καθόδου χαλκού και δευτερεύουσας ράβδου χαλκού διευρύνθηκε στα 2.342 γιουάν/mt και το μοντέλο μικτού κέρδους έδειξε εβδομαδιαίο κέρδος έως και 1.705 γιουάν/mt, η πραγματική προθυμία παραγωγής και πωλήσεων των επιχειρήσεων παρέμεινε αδύναμη. Αυτό το δομικό αδιέξοδο έχει επηρεάσει ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού, από τον εξοπλισμό επεξεργασίας πρώτων υλών όπως το Continuous Casting Machine μέχρι τα μηχανήματα διαμόρφωσης και φινιρίσματος, όπως το Rod Breakdown Mill και το Horizontal Drawing Bench, υπογραμμίζοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο ευρύτερος κλάδος των μηχανημάτων χαλκού και αλουμινίου. Η βασική σύγκρουση της αγοράς έχει μετατοπιστεί από τον παραδοσιακό ανταγωνισμό τιμών σε ένα διαρθρωτικό αδιέξοδο που κυριαρχείται από την αβεβαιότητα πολιτικής και τις δυσκολίες χρηματοδότησης.
Το επίπεδο πολιτικής έχει γίνει η πιο κρίσιμη μεταβλητή που καταστέλλει τη ζωτικότητα της αγοράς. Υπό τους κινδύνους των φορολογικών ελέγχων, η πολιτική «αντίστροφης τιμολόγησης» έχει παρεκκλίνει από την αρχική της πρόθεση να λύσει στην πράξη το πρόβλημα του «πρώτου τιμολογίου». Οι επιχειρήσεις, φοβούμενες έρευνες για τη γνησιότητα των συναλλαγών με ιδιώτες, διστάζουν στις προμήθειες και αναγκάζονται να στραφούν σε ακριβές πρώτες ύλες χωρίς φόρους, αυξάνοντας άμεσα το κόστος παραγωγής. Ταυτόχρονα, η «Ειδοποίηση Νο 770» σχετικά με τον καθαρισμό των τοπικών «φορολογικών παραδείσων» έχει δημιουργήσει σημαντική αβεβαιότητα για τη συνέχεια των πολιτικών κινήτρων. Πολλές επιχειρήσεις σε μεγάλες περιοχές παραγωγής, όπως η Jiangxi και η Anhui, επέλεξαν να αναστείλουν την παραγωγή και να υιοθετήσουν μια προσέγγιση αναμονής, αναμένοντας σαφέστερους τοπικούς κανόνες εφαρμογής. Αυτή η επίδραση των πολιτικών "περίοδος κενού", σε συνδυασμό με εποχιακούς παράγοντες όπως η γενική έλλειψη ποσοστώσεων τιμολογίων επιχειρήσεων και οι στενές κεφαλαιακές αλυσίδες στο τέλος του έτους, οδήγησε σε άμεση διακοπή της παραγωγής σε περιοχές όπως το Hubei λόγω αδυναμίας έκδοσης τιμολογίων, ξηρώνοντας περαιτέρω τη ρευστότητα της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, προέκυψαν στρεβλώσεις από την πλευρά της προσφοράς: αφενός, οι απούλητες πρώτες ύλες από την αναστολή της παραγωγής στο Jiangxi και στο Hubei έχουν δημιουργήσει τοπική υπερπροσφορά. Από την άλλη πλευρά, οι συμμορφούμενες με φόρους πρώτες ύλες διατήρησαν σταθερές τιμές λόγω διαρθρωτικών ελλείψεων.
Από την πλευρά της ζήτησης, οι υψηλές απόλυτες τιμές του χαλκού έχουν σχεδόν «εξαλείψει» την προθυμία αγοράς στην αγορά τελικής χρήσης. Οι μεταγενέστερες επιχειρήσεις, όπως οι κατασκευαστές καλωδίων και καλωδίων, που περιορίζονται από τον υποτονικό τομέα των ακινήτων και τις δικές τους οικονομικές πιέσεις, έχουν υιοθετήσει ευρέως μια στρατηγική «καθυστερημένης προμήθειας», δίνοντας παραγγελίες με βάση την τιμολόγηση μόνο όταν πλησιάζουν οι ημερομηνίες παράδοσης. Αυτό οδήγησε σε κατακερματισμένες και βιαστικές παραγγελίες για δευτερεύουσες χάλκινες ράβδους, αποτυγχάνοντας να υποστηρίξουν μια σταθερή ανάκαμψη στους ρυθμούς λειτουργίας. Πιο συγκεκριμένα, η αγορά αντιμετωπίζει σοβαρά ζητήματα «αναστροφής τιμής» και «κρυφού αποθέματος». Για τη διευκόλυνση των συναλλαγών, οι δευτερεύουσες επιχειρήσεις ράβδων χαλκού χρειάζεται συχνά να προσφέρουν πρόσθετες εκπτώσεις πέρα από τις συνήθεις εκπτώσεις μελλοντικής εκπλήρωσης των 1.000–1.100 γιουάν/mt. Ακόμα κι έτσι, οι συναλλαγές παραμένουν υποτονικές. Ένας σημαντικός όγκος ήδη παραγόμενων δευτερογενών ράβδων χαλκού, που δεν μπορούν να πωληθούν ομαλά, μετατράπηκε σε χρηματοοικονομικές εξασφαλίσεις αποθηκευμένες σε αποθήκες, σχηματίζοντας ένα σημαντικό «κρυφό» κοινωνικό απόθεμα που ασκεί δυνητική πίεση στις μελλοντικές τιμές.
Κοιτάζοντας το μέλλον, το αδιέξοδο στο τέλος του έτους αναμένεται να επιμείνει στις αρχές του 2026. Το κλειδί για την ανάκαμψη της αγοράς δεν βρίσκεται στις ίδιες τις τιμές του χαλκού, αλλά στο αν θα εφαρμοστούν ξεκάθαρα οι δημοσιονομικές και φορολογικές πολιτικές που ταλαιπωρούν τον κλάδο εδώ και μήνες. Εάν ακυρωθούν ρητά οι τοπικές επιδοτήσεις και κίνητρα, υπό τις διπλές πιέσεις των υψηλών τιμών του χαλκού και του υψηλού φορολογικού κόστους, περισσότερες μικρές και μεσαίες δευτερεύουσες επιχειρήσεις ράβδων χαλκού αναμένεται να επιλέξουν μακροπρόθεσμες διακοπές λειτουργίας ή πλήρη μετασχηματισμό, επικεντρώνοντας περαιτέρω την ικανότητα του κλάδου σε κορυφαίες συμμορφούμενες επιχειρήσεις. Αυτή η ενοποίηση μπορεί να οδηγήσει τη ζήτηση για πιο αποτελεσματικά και αυτοματοποιημένα μηχανήματα χαλκού και αλουμινίου, συμπεριλαμβανομένων των προηγμένων μηχανών συνεχούς χύτευσης, των μύλων διάσπασης ράβδων και των οριζόντιων πάγκων σχεδίασης. Βραχυπρόθεσμα, καθώς πλησιάζει η Κινεζική Πρωτοχρονιά και οι τελικοί χρήστες επεκτείνουν τις διακοπές λειτουργίας των διακοπών τους, ο όγκος των προμηθειών για δευτερεύουσες ράβδους χαλκού θα συνεχίσει να συρρικνώνεται και ο ρυθμός λειτουργίας αναμένεται να κυμαίνεται στο ιστορικά χαμηλό εύρος του 20%. Η δύσκολη θέση στην αγορά τον Δεκέμβριο σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής εκτεταμένης ανάπτυξης στη δευτερογενή βιομηχανία ράβδων χαλκού. Η μελλοντική στρατηγική επιβίωσης για τις επιχειρήσεις θα μετατοπιστεί εξ ολοκλήρου από το να βασίζονται στα μερίσματα πολιτικής και στην κερδοσκοπία τιμών στον ανταγωνισμό για τον έλεγχο του κόστους, τις δυνατότητες φορολογικής συμμόρφωσης και την ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας.
